Nie samą pracą człowiek żyje

Kochani jak to powiedziała moja znajoma " nie samą pracą człowiek żyje" a jednak.

W ostatnich tygodniach roku tak mnie pochłonęła i problemy z nią związane, że wpisy z nowościami stanęły w miejscu.

Dzisiaj stwierdziłam tak dalej być nie może, bierz się do galopu kobieto. 

Czyli od początku. Nie którzy z Was zapewne się już orientują że mam wnuczkę ( a od 2016 roku już dwie) która od jakiegoś czasu ( wstyd się przyznać) prosiła mnie o sweterek w renifery albo jelonki.

Nie mogłam się do niego zabrać, ciągle coś stawało mi na przeszkodzie.

W końcu udało się wzór znalazłam na Pintereście.

Poniżej już na próbce możecie zobaczyć.

Ciągle nie miałam wełny z jakiej chciałabym zrobić ten sweterek.

Jakby tego było mało nie zmierzyłam dziecka jak zrobić z pamięci?

Abstrakcja. 

Wełnę udało mi się kupić w sklepie gdzie było wszystko począwszy od chleba a skończywszy na sprzęcie do domu. 

Wełna dosłownie wełna a jak wiecie zazwyczaj nie nadaje się na sweterki dla dzieci.Ta jednak o dziwo była plastyczna i "nie gryzła" dokonałam zakupu.

Wieczorami od listopada, kiedy tylko miałam czas i chęci dziergałam dziecku sweterek.

Udało się. 

Jeszcze przed świętami moja wnusia otrzymała przesyłkę a w niej zamówiony sweterek i inne drobiazgi.

Poniżej zamieściłam zdjęcia, niestety nie udało mi się jeszcze sfotografować dziecka w sweterku.

Wiem jednak od jej mamy że kiedy otworzyły paczkę dziecko stwierdziło że następnego dnia idzie w nim do szkoły. 

To była jedna z wielu rzeczy które były w ostatnim czasie tworzone przeze mnie. O innych będziecie mogli poczytać lub obejrzeć wkrótce.  

Czarny marny

Czarny ale czy to marny kolor na sweter. Podobno każdy i każda z nas powinna mieć w swojej szafie coś czarnego.Kiedyś obowiązkowo w mojej szafie wisiało kilka sukienek tzw. mała czarna, z czasem na ich miejscu zaczęły wisieć garsonki i sukienki w innych kolorach. Jak teraz sięgam pamięcią wstecz to mam w szafie tylko czarny garnitur ale sukienki już nie mam. Nie o tym jednak miało być otóż zwiedzając okolicę i jak zwykle chodząc po różnych malutkich uliczkach napotkałam sklep z wełną.Dokładnie nazywa się Wolle Rodel na zewnątrz w koszach były wyłożone różne, różniste wełny, acryle i mieszanki. Oczywiście o różnej grubości. Oglądając je spostrzegłam czarny acryl z dodatkiem mohair i wolle, firmy Rico Design o nazwie Fashion Romance. Romance to ja z nim miałam nie dość że mega cienki to w motku 250 m. Niby na metce tego cudnego wynalazku były podane rozmiary i szydełka i drutów ( nr.5 ) to ryzykując że niestarczy mi tego materiału zaczęłam robić sweter na 3,5 drutach.
A co mi wyszło obejrzyjcie na zdjęciach.

nic nie widać !!!!!!

Sweter po zwinięciu w rulonik zmieścił się w torebce 10cm x 15cm.

Tak wygląda bok swetra. Przód jest krótszy tył dłuższy.

a to jest etykietka tej wełny ( dla zainteresowanych).

Stwierdzam iż czarny kolor i cienka wełna jest trudna w pracy, daje efekt i wygląd ale tylko z dodatkami. Całość waży 12 dkg :).

My się zimy nie boimy ciepłe sweterki i czapki nosimy. (1 cz.)

''Pada śnieg, prószy śnieg,
wszędzie go nawiało,
dachy są już białe , na ulicach biało.''

a nawet ślisko, zimno takie, że marzną nam dłonie i uszy. A to znaczy że przyszedł czas aby w końcu wyciągnąć czapki i ciepłe sweterki.
Dzisiaj odwiedziłam koleżankę Elę M. która ma psa mopsa i zobaczcie co zrobiła swojemu pupilowi. 
Zużyła na ten sweterek:
10 dkg anilany,
3 szt. guzików,
otworki na łapki wzmocniła robiąc mankiety szydełkiem,
a jaki efekt sami zobaczcie. Mnie się pomysł swetra dla psa bardzo podoba.

sweter dla mopsa , 

rozpinany na boku aby można było psu założyć bez problemu,

sunia wie że sweterek jest dla niej ,wie że jak go ubierze wyjdzie na spacer.

tak wygląda na grzbiecie suni.

a tak w całej okazałości na "modelce" nie prawda że ładnie wygląda? Mopsy są niskimi pieskami, marznie im brzuszek jak jest śnieg i łatwo się zaziębiają. W tym sweterku już nic suni nie grozi i brzuszek na pewno nie zamoknie.

TO BYŁ SWETEREK DLA MOPSA

Ciepło modnie i wygodnie czyli sweter dla Cioci Eli.

Dostałam zamówienie na ciepły sweter od chrzestnej matki mojej córki. Obejrzałam wzór , myślę sobie nie jest trudny- dam radę. Przeczytałam opis i wszystko byłoby w porządku gdyby nie to, że w opisie swetra był błąd. Kosztowało mnie to trochę czasu zanim doszłam gdzie ale w końcu zrobiłam całość.
Sweter robiony jest wzorem strukturalnym, na drutach 3,5 z włóczki Czterdziestka.
Jak napisał producent Arlena SA :"wykonano z wełen importowanych".
Wzór oryginału można znaleźć w czasopiśmie Dama w swetrze, nr. 1 - 2 ( styczeń - luty) 2012 rok.
Poszczególne etapy na załączonych zdjęciach. Sweter zaczyna się robić od rękawa lewego ,poprzez przód , tył , a kończąc na rękawie prawym. Następnie dorabia się ściągacz do dekoltu oraz ściągacz przodu i tyłu. W pewnym momencie ma się na drutach ponad 250 oczek.

  Ciocia Ela sweter dostała nie dawno i wygląda w nim bosko. :)

Tak to się zaczęło ....

Na początek co albo kto mnie skłoniło do założenia bloga. Posiadając dużo wolnego czasu wróciłam do swoich dawno "porzuconych" robótek ręcznych. Kilka z nich spodobało się mojej dobrej znajomej i tak długo mi powtarzała że powinnam mieć bloga , że w końcu zaczęłam go tworzyć.
Kilka miesięcy temu moja córka złożyła zamówienie na sweterek dla mojej wnusi.
Mamuś ale musi być koniecznie rozpinany , innego niunia nie będzie chciała nosić. A i nie rób nic wymyślnego, prosty. Mamuś prosty bez wzorków. Uśmiechnęłam się tylko i po kilku dniach rozpoczęłam pracę. A co wyszło sami zobaczcie. :

a tak zielony sweterek wygląda na mojej wnuczce, nie ukrywam że niunia bardzo lubi w nim chodzić.
Potem był następny sweterek:

 do przedszkola.
Oba sweterki wykonałam z włóczki Kristal Natura firmy Opus .Włóczka wyprodukowana w Turcji, jest mięciutka i doskonale nadaje się na wyroby przeznaczone dla dzieci. Na jeden sweterek wystarczy 2 motki.
Cena za motek 12 złotych polskich.