Ponownie jabłecznik - szarlotka.

Dawno już nie piekłam ciasta a tutaj gdzie jestem przez długi czas nie odważyłam się dotknąć piekarnika. Nie dlatego że może zepsuję , nie da się go zepsuć, prawie wszystkie są takie same. Nie o to jednak chodzi , właścicielka piekarnika nie znosi zapachów w domu. Chociaż ?????
Ciasto za mną chodziło, tupało i wołało - Jolka zrób w końcu szarlotkę, zrób zrób. No i stało się, zakupiona została tortownica całkiem spora, wszystkie składniki i wczoraj z dużą dozą nieśmiałości. Zaaakręciłam moje ciasto.
Przepis dokładnie taki sam jak w moim poprzednim wpisie sprzed kilkunastu miesięcy (21 lutego 2015 roku http://jolie-pasje.blogspot.de/szarlotka) a jednak. Nie wielka zmiana składnika i wychodzi zupełnie coś innego. 

Aktualny przepis to :

ciasto

2 szklanki mąki

1/2 szklanki cukru pudru

2 łyżeczki ( od herbaty) proszku do pieczenia

1 kostka margaryny

4 żółtka

piana

1 szklanka cukru pudru

1/3 szklanki oleju

szczypta soli 

4 białka 

1 budyń surowy ( dałam Pudding) 

no i tutaj okazało się że to nie zupełnie to samo co nasz polski budyń.Po wsypaniu do ubitych białek , o zgrozo białka mi siadły. To nic ubiłam jeszcze raz zrobiły się sztywne ale lekko wodniste, ręce mi opadły.Mówię sobie dobrze będzie.Wszystko zrobiłam jak trzeba , do formy kolejno włożyłam ciasto, jabłka wylałam pianę i do piekarnika.

Wcześniej piekarnik nagrzałam do 180 stopni .

Patrzę i oczom swoim nie wierzę ciasto pomalutku zaczęło się podnosić, myślę sobie dobrze Jolcia wpadki nie będzie.

Piekę je przepisowo około godziny a czas nagli. Bo mamy gościa w domu i myślę że też był ciekawy jak mi wyjdzie. 

Wyjęłam ciasto równo po godzinie, przedtem sprawdzając patyczkiem czy jest upieczone. Było. Jakież było moje zdziwienie kiedy je kroję a z niego wycieka mi sok. Pierwsza myśl jabłka za soczyste, druga nic tylko pudding się nie zsiadł. O mamo, z powrotem do piekarnika na wyłączonym ale jeszcze gorącym siedział tam mój jabłecznik prawie 2 godziny. Gość nie dostał ciasta, ja wracałam do domu ze spaceru z mieszanymi uczuciami.Trudno uda się dobrze nie pójdzie do kosza. 

Do kosza nie poszło H U R A. W smaku samo ciasto kruszone słodziutkie i rozpływające się w ustach a jabłka i piana dopełniły tylko cudownego, aby nie powiedzieć niebiańskiego smaku. Pianka wyszła lekka i "prawie jak ptasie mleczko" jabłka lekko kwaskowe, razem kompozycja prima.

Wczoraj najpierw próbowałam ja , zjadłam 2 kawałki. 

Dzisiaj rano do śniadania kawałek z dozą nieśmiałości zjadła właścicielka piekarnika. Patrzyłam na nią jak się przyglądała szarlotce i sięgała widelczykiem po następny kęs. Widok nie do opisania, Pani zjadła wszystko. Po śniadaniu poprosiła mnie o ukrojenie jej dwóch kawałków ciasta na talerzyk a po chwili stwierdziła że jednak nie ona poprosi o połowę ciasta.

I wiecie co usłyszałam dziękuję że upiekłaś ciasto, urosłam.

Jest sobotni wieczór a po cieście pozostał w domu tylko zapach, tym razem nawet smaku nie poczułam tak szybko zniknął.

Posta pisałam słuchając piosenek z płyt Smooth Jazz -m.in Louisa Armstronga,( uwielbiam jego ton głosu).

Po szczegółowy opis co i jak po kolei się robi zapraszam na mój wcześniejszy wpis. 

Z dnia 21 lutego 2015 roku http://jolie-pasje.blogspot.de/szarlotka.

Miłego pieczenia  a potem jedzenia i delektowania się ciastem które  wciąga  się jednym tchem.

Te trzy kawałeczki schowałam na jutro rano do kawki przy śniadaniu.:)

Jeśli będziecie mieli ochotę pozostawić komentarz to zapraszam, każdy jest ważny i cenny na wagę złota.

Dopisek.

Poniżej zdjęcie ciasta które z tego przepisu upiekła moja koleżanka.

i to chyba najbardziej cieszy że inni pieką i chwalą.

Dziękuję Kasiu.

Szarlotka.

Witam moich miłych czytelników i oglądających Czytelników. 

Dzisiaj będzie o cieście zwanym szarlotką, jabłecznikiem,  które podbiło moje podniebienie i serce w WALENTYNKI tego roku.

Jadąc na Mazury z moją wnuczką jak zwykle zatrzymałam się na obiad w Karczmie pod gołębiem w Nidzicy oraz wstapiłam do mojej szkolnej koleżanki Marioli, która mieszka wraz z rodziną pod Biskupcem w Parlezie Małej.

Dlaczego piszę o Karczmie? bo moi mili Czytelnicy po raz kolejny zjadłam tam pyszny domowy obiad a wraz z rachunkiem obie z wnusią dostałyśmy po serduszku z piernika, które na wierzchu miało lukrowany napis Kocham Cię. Obie z wnuczką byłyśmy miło zaskoczone takim prezentem. Będąc tam już któryś raz z kolei widzę jak bardzo karczma się zmienia, powstał kacik dla dzieci z zabawkami i malowankami, jest też sklepik z regionalnymi przysmakami widać, że właścicielom zależy na klientach dużych i małych. No i to co jest ważne jest tam czyściutko a panie obsługujące są uśmiechnięte. Szczerze polecam to miejsce.

Zaś co do Mariolki, po szkole średniej nasze drogi się rozeszły, każda z nas podjęła decyzję życiową i poszła w swoją stronę. Ona została w Biskupcu a ja wyjechałam ze swojego rodzinnego miasta Kętrzyna do Warszawy za pracą.

Mariola po latach odnalazła mnie na portalu Nasza Klasa i tak zaczęła się na nowo znajomość której bardzo brakowało mi przez te -dzieścia lat. Kiedy spotkałyśmy się pierwszy raz nie mogłyśmy się nagadać tyle miałyśmy sobie do opowiedzenia. Od tamtej pory minęło już 10 lat i bardzo się cieszę że znowu jest .

Odkąd pamiętam Mariola zawsze dobrze radziła sobie w kuchni i zawsze mnie czymś zaskakiwała. I tym razem też miała w domu coś pysznego - cieplutką szarlotkę. 

Zaintrygowała mnie pianka na jabłkach bo to że zrobiona była na pewno z białek wiedziałam, miała jednak smak i konsystencję ptasiego mleczka. Nie wypadało od razu pytać jak zrobiła to cudo ale kiedy zjadłam kawałek nie mogłam się oprzeć i poprosiłam o wyjaśnienie jak to zostało zrobione. Jak zwykle coś zapamiętałam coś zapomniałam więc kiedy wróciłam do siebie wykonałam "telefon do przyjaciela" po przepis no i dzisiaj możecie oglądać a i zrobić sami to pyszne ciasteczko. 

Przepis poniżej:

Składniki ciasta:

2 szklanki mąki

1/2 szklanki cukru pudru

2 łyżeczki ( małe) proszku do pieczenia

1 kostka margaryny

4 żółtka

Pianka

1 szklanka cukru pudru

1/3 szklanki oleju

szczypta soli

4 białka

1 budyń (surowy)

nadzienie - jabłka

Składniki ciasta łączymy i dobrze wygniatamy. Następnie dzielimy je na dwie równe części, zawijamy w folię każde oddzielnie i mrozimy. Im mocniej ciasto jest zmrożone tym łatwiej je się tarkuje  ( na tarce jarzynowej). 

Białka ubijamy razem z solą, następnie zaczynamy dodawać cukier puder cały czas ubijając pianę. Białka powinny zrobić się białe i ścisłe. Dodajemy budyń dalej ubijając a na sam koniec wlewamy już tylko olej, lekko mieszamy.

I teraz już tylko bierzemy foremkę , smarujemy ją tłuszczem i wysypujemy bułka tartą ( ja wysypuję kaszą manną jest delikatniejsza). Tarkujemy ciasto z pierwszej części, nastepnie wykładamy jabłka, na jabłka wylewamy piankę, teraz ostatnia część ciasta tarkujemy i już tylko do piekarnika.

Piekarnik nastawiłam na 180 stopni i pieczemy ok 50 minut. Dobrze jest jeśli piekarnik jest nagrzany lub podgrzany. Ciasto musi piec się wolno. 

A efekt końcowy ? zobaczcie sami.

Mariola dziękuję za super przepis i jeszcze lepsze ciasto, które jest lekkie i rozpływa się w ustach. Z każdym kęsem chce się go jeść więcej i więcej.

Ten wyrób powędrował do mojej córki i jej najbliższych.